Dag 3 (del 2):
Der gikk folk vekk fraa benkane for aa gi plass til oss. Foerst ville ej ikkje ta plassane fraa dei, men ho Turid sa at det va uhoeflig aa la vere. Preika gikk mykje i at livet i himmelen va plassen dei va meint aa bo, og at slummen egentlig ikkje va deira ekte heim. Ellers va der en utrulig kul fleirstemt allsong (med en billig, jalla beat paa et keyboard), og so hadde vi litt program, der vi song et par songa for dei. Ej foelte mej litt dum der ej stod, men vi fikk no bade applaus og jubel. Ellers utover dagen va vi litt her og der paa plassa ej ikkje heilt forstod poenget med aa besoeke, men ej syns det va spennande aa sjaa paa elt mulig vi koeyrte forbid. Ej he paa ingen maate tatt med alle “viktige” detalja for dagen her, men sida ej e enda slitnare enn i gaar maa ej nok rett og slett faa lagt mej.

Dag 4:
Litt meir utkvilt i dag. Vart delt opp i 2 gruppe, der den eine skulle til en barneheim i slummen, mens mi gruppe va til barnedomstolen. Vi skulle egentlig inn, men fikk ikkje lov av en eller anna grunn. Vi fikk derimot bli med aa servere mat til dei ungane som satt I cellene… men det som sette stoerst inntrykk, va litt seinare, daa vi stod utafor i bakgaarden. Daa kom der nemlig noken lyda fraa cellene som hoeytes ut som slag, etterfulgt av en ekkel, kvalt barnegraat. Det va ikkje akkurat so veldig kult. Etterpaa moette vi opp med den andre gruppa, soer vi tok turen til en anna “barneheim”, der ungane som va plukka opp fraa gata, og ikkje hadde noken til aa passe paa sej va. Altso dei ungane som ikkje vart doemde til fengsel i domstolen. Ungane som va der va ufattelig sugne paa oppmerksomheit og kroppskontakt, noke for so vidt dei fleste unga vanligvis e... men her va det ganske ekstremt. He ellers snakka meir med guidane, og proevd aa forstaa meir av "systemet" her nede... men forstaar enda ikkje heilt sammenhengen mellom det aa bo naert slummen enda, og likevel prioritere ting som fine mobiltelefona foran bedre mat/hus eller utdanning. Faar grave litt meir i morga.

Dag 5:
I dag va vi paa besoek heime med guidane. Ej grov no spurte om litt av kvart... kanskje litt for mykje. Fikk likevel svar paa monge spoersmaal, men sitte igjen med monge nye og eit inntrykk av at kulturen helde monge tilbake. Sjoelv om her faktisk e muligheitefor aa komme sej opp og fram, vil ikkje dei gripe muligheitene, berre for det e feil i forhold til deira kultur. F.eks. ville ikkje han ej va paa besoek med benytte sej av microfinace, berre for det va en "dameting" aa gjer. Teit! Elllers skulle vi egentlig paa masai-marked, men kunne ikkje pga. opprer i byen. Vi va heller paa eit kjoepesenter, der ej skaffa mej keyansk kontant abb. Vi va til slutt en plass a sparka fotball sammen med eit "sidesprangs lag" fraa MYSA. Det bestod av tidligare MYSA-dame, som vart gravide og maate slutte... og som no va samla til eit eige lag utenom MYSA. Dagane her e veldig slitsome, so det e vanskelig aa skaffe tilstrekkelig med soevn... poeva likevel paa nytt no i kveld.

Dag 6:
Vanskligaste dagen aa staa opp. Jostein he vore sjuk i dag. Daarligare enn noken gong i foelge han sjoelv. Va foerst paa en barneheim for utviklingshemma. Utrulig at noken stille opp ngratis paa slikt aar eller aar, og det saag ut til aa vere en bra plass, med monge godt ivaretekne unga. Det gjorde inntrykk. Va seinare paa det nasjonale museet, som egentlig ikkje va noke spesielt spennande, men laerte meir om guidane. F.eks. at monge ikkje kunne noke som om eiga historie/kultur. Men etter aa ha vore i slummen heile livet, med berre 3 aar grunnskule, som sikkert ikkje e av hoegaste kvalitet, e det kanskje ikkje so rart... dei he tross alt hatt anna aa tenke paa. He lert mukje meir ej gjerne skulle ha skrive, men e for troett.
Tillegg (skrive neste dag):
Det at dei prioritera finare klede og discman eller mobil foran det aa spise mat e paa en maate forstaaelig, men det at dei faktisk orka det e utenom min fortaaelse. Som dei seie sjoelv, so gaar dei heller svoltne i et par veke. Det aa sjaa meir velstaande ut e viktigare enn nok mat... og so va det han Charles... Ej e sjokkert over fortida, og bekymra for framtida has. Han e vel 22 aar no, uten noke anna enn 3 aar skulegang. Han kan heller ikkje lese noke saerlig, so han e vel so godt som analfabet. Han he vore med i MYSA i 12 aar, noke som gir han litt penga no, men han fe ingenting ut av dettil seinare. Naar han blir for gammal til aa spele fotball, staar han igjen med ingenting. Daa han va mindre va han gatebarn i 2 aar, daa han egentlig skulle bo med stemora... rart aa tenke paa. Daa maate han sove ute i en park, og stjele fraa folk for aa overleve... han slite ofte med aa betale dei 70 kronene det kosta aa bo kvar mnd. Litt av en maate aa leve paa.

Dag 7:
Opp nesten 1 time tidligare i dag, men det gikk fint. Turen gikk ddaa til Jamii Bora, som drive micro finance. Der va vi med paa eit heller longt foredrag, som va delvis interessant. Det e i alle fall eit godt foretak, som virkelig laga muligheite for fattige aa komme sej opp og fram. Forresten rart at vi he komne til 7. dagen. He litt blanda tidsfoelelse her... foeles lenge, for vi he opplevd mykje. Foeles likevel ut som vi akkurat he komne hit. Vi e straks halvegs i turen... Vidare gikk turen til city market, men foerst maatte vi vente drit lenge i bussen foer guidane kom... og det va varmt, klamt ig illeluktande (pga. soeppelet utafor). Paa markeda va det monge travle selgara, men ej fikk no eit par bra kjoep syns ej. Fikk ogso tilbud om aa faa ting som kosta 100 krone for pennen min, berre for den va europeisk... av en "hoeg" selgar... men ej vart berre satt ut av det meiningslause tilbudet, so ej gikk. Va oppe i toppen av nest hoegaste bygninga her... det va herlig. Rolig og svalt, med fin utsikt... herlig etter alt maset fraa markedet. Fikk vite mykje om tinga vi saag derfraa av han Charles som va med oss (mej, Marthe, Kristin, Torill). Mellom anna viste han oss eit bygg som vart sprengt av han Osama for noken aar sida, og det gamle "tortur-bygget" som va i bruk foer demokratiet... So va vi paa gamle MYSA-kontoret og va med dansegruppa paa litt dansing... og so fikk ej vere med paa tromminga til dansen. Artig, men vanskelig... uvant rytme, og monge fleire tromme enn det ej e vande med.

Dag8:
Va paa aids-bareneheim i dag. Mykje finare og reinare enn dei andre vi va paa. Va goey aa vere der... Laerte en av dei en del basket ting, og spelte basket med han og noken andre... va ellers litt slapp og cranky heile dagen, so ej gjorde ikkje so mykje ut av mej... Vi va ogso paa eit kjoepesenter/marked, der ej egentlig berre fikk toemt kameraet mitt og JOstein sitt, og snakka mykje med han Charles. Hadde en slags avslutningsfest paa kvelden sammen med guidane... litt underholdning og slikt.

Dag 9:
Buss... Giraff!... Punktering... mat... punktering... overnatting oppe i fjella...

Dag 10:
Natta til i dag va long nok, men soevnen kunne ha vore bedre. En hund som ikkje holt kjeft, og en TJ som likte sej paa madrassa mi. Va i alle fall en fin dag, der vi gikk en tur paa fjellet og saag oss rundt. Foele egentlig ikkje noka stor trang til aa skrive meir om den saka, men ej he det i alle fall bra i dag. Litt krise paa matfronten e det einaste, sida det gaar mest i loff, kjeks og vatn. Fe vel noke suppe snart til kveld/middag, men he ikkje so store haap for den, daa vi skal lage den sjoelv. Maa vel legge oss tidlig med i kveld... skal opp i 3-4-tida i natt, for daa gaar turen vidare.

Dag 11:
Luksus... burde kanskje ha daarlig samvittigheit, her vi he feite senge, buffet, skikkelig dusj osv., men nei. Ej he det supert. Deilig aa endelig spise sej skikkelig mett etter et par daga med loff. Herlig aa ta en skikkelig dusj for en gongs skyld. Alle som pynta sej litt til maten. Det va litt stas. Va ogso paa safari, men fikk ikkje sett det ej ville, nemlig loeve. Saag litt giraff, sjakal og andre dyr ej ikkje he sett foer... og til kvelden (i daarlig lys longt vekk), saag vi faktisk eit par loeve som gikk forbi hotellet... men ikkje heilt slik ej ville. Meir safari i morga.

Dag 12:
Meir safari... ingenting nytt... berre noken elefanta som gikk forbi hotellet, men det va ikkje akkurat paa safari. Va forrensten so troett daa vi skulle staa opp kl. 06.00, at ej ikkje orka. Sov heller til for kom igjen i halv-ni-tida. Baade forkost og lunch va bra i dag, og ej sneik med mej et par bolle-greier (for aa unngaa loffen til kvelds). So va vi innom eit anna hotell, som hoeytre til det vi overnatta paa. Der bada vi og sola sola oss... ja, ja. Greit nok. Tilbake i bilane igjen. Litt koeyring. Wundanyi ogjen. Nok en slapp kveld. Koselig nok det. Tidlig opp i morga igjen. 06.00!?! Hmmm. Mykje bra setningsbygging her. Skal bli fint i Mombasa. Lure paa korleis det blir a komme tilbake tilskulen igjen. Det blir nok heilt sikkert kjekt. Haape det ikkje blir hei og hade foer ferien, men at vi fe litt tid. Det blir stress med ferie. Maa finne ut av studie, og helst sommarjobb. Eit slit. Lyst aa besoeke han Odd i ferien med, men trur kanskje han skal til Oesterrike med KRIK. Kanskje han Haavard igjen, eller noken andre? So monge valg, so lita tid. Snart e skuleaaret slutt. Sip, sip... Skal i alle fall proeve a nyte tida. Shuffelen min e vel framme naar ej kjeme tilbake til Sagavoll. Kult. Gler mej til aa komme tilbake til B8, men blir vel litt trist aa ikkje bo paa rom med han Jostein lenger. Potetmos. Denon. Bjoerkheim 8. Vatn fraa springen. Grovbroed. Brunost. Melk. Syltetoey med smaken av Baer. Schnyyd.

Dag 13:
Mobasa... Turistfoelesen. Long slitsom biltur foerst. Fine rom, god mat... herlig badevatn. Kjekt aa vere her. Trivsel. Men monge slitsome selgara... som vil selge div turist-greier, eller litt "Bob Marley stuff". Skal vindsurfe i morga...